<

De Arabische taal

Share

Mijn kinderen spreken Nederlands en Engels, nog een beetje Frans en wat Spaans. Én ze spreken de Arabische taal, iets waar ik stiekem jaloers op ben.

Arabisch spreken

Toen ik voor het eerst naar Arabisch nieuws op de radio luisterde, vroeg ik me werkelijk af hoe de nieuwslezer zo’n lange adem kon hebben. Zinnen kwamen als razende treinen door de luidsprekers heen. Inmiddels kan ik woorden onderscheiden en begrijp ik de gesproken informatie als ik weet waar het over gaat. Ik kan als een kind zo blij zijn als ik een nieuw woord heb ontdekt, dat ik vervolgens de hele dag hardop herhaal.  Tot grote hilariteit van de rest van het gezin. ‘Het is geen ت (ta) maar een ط (tah)’, roepen ze me na. Ik hoor nauwelijks het verschil. Of ze lachen me uit. ‘Je lijkt wel een kameel!’, roepen ze, als ik probeer om een van de diepe keelklanken, zoals ع (ain) en  ق (qaf, niet te verwarren met kaf) uit te spreken.
Soms, heel soms, pest ik ze even terug.  ‘Willen jullie a dJRop?’ vraag ik dan, precies op dezelfde manier als zij dat zouden vragen. Met een duidelijk Engels accent en fouten in de grammatica. Als ze dan enthousiast reageren, antwoord ik in mijn meest correct uitgesproken Nederlands: ‘Dat is nou jammer,  ik heb alleen nog maar een Nederlands dropJE.’

Arabisch spreken

By Abdullah Muhassib

Een wereldtaal

De Arabische taal, Al’Arabia, is net als Chinees en Spaans een wereldtaal. Het is een Semitische taal die sterk verwant is aan het Armees en Maltees. Op de hele wereld zijn er ongeveer 300 miljoen mensen die Arabisch spreken, als eerste taal of moederstaal. Dat is ongeveer 4 procent van de wereldbevolking. Daarnaast zijn er bijna evenzoveel mensen die de taal als tweede taal spreken.

De verspreiding van de Arabische Taal

Het Arabisch werd van oorsprong gesproken op het Arabische Schiereiland. Vanaf de 6e eeuw na Christus spreidde de taal zich door de opkomst van de Islamitische religie uit over het Midden Oosten en Noord-Afrika. In het Zuiden van Europa werd het Arabisch door de Moren en daarna door de Ottomanen geïntroduceerd. Hierdoor zijn veel Arabische woorden in Europese talen opgenomen, en andersom. In Cyprus wordt bovendien nog Arabisch gesproken.

Arabieren kunnen elkaar niet verstaan

Veel mensen denken dat het Arabisch, net als het Nederlands of Engels, één en dezelfde taal is. Maar het Arabisch kent verschillende variëteiten en dialecten. Deze dialecten verschillen onderling sterk in woordenschat, grammatica en uitspraak. Hierdoor kunnen sommige Arabisch sprekenden elkaar voor slechts 10% verstaan. Dat is minder dan de verstaanbaarheid tussen een Nederlander en een Duitser! Maar hoe komt het dan dat Arabieren uit verschillende windstreken toch met elkaar kunnen spreken?

Arabisch spreken handgeschreven tekst

Een reis van 1000 mijlen begint met een enkele stap

Drie groepen

De Arabische taal kan grofweg onderverdeeld worden in drie groepen. Naast het eigen dialect, de ‘Taal van het Hart’, wordt onderscheid gemaakt tussen het (Modern) Standaard Arabisch en het Klassiek Arabisch (Foeshaa).
Het Klassiek Arabisch bestaat uit het Arabische schrift in de Koran. Deze teksten worden beschouwd als het letterlijke woord van Allah. Er is niemand die deze klassieke taal officiëel spreekt, maar de meeste Moslims kunnen (delen van) de Koran wel lezen of reciteren. Hierdoor kan het woord van God, door bijvoorbeeld een foutieve vertaling, nooit verkeerd geïnterpreteerd worden.

Ook het Modern Standaard Arabisch is geen spreektaal. Het vormt de basis van het geschreven Arabisch in officiële documenten en boeken. De taal wordt daarom de ‘Taal van het Hoofd’ genoemd.

Alleen de ‘Taal van het Hart’, het eigen dialect of de taal van de regio, is een gesproken taal. Een belangrijk dialect is het Egyptisch Arabisch. Door  de wijde verspreiding van films en muziek uit Egypte wordt dit dialect namelijk door de meeste mensen die Arabisch spreken het best begrepen.

Dus Arabieren spreken Egyptisch?

Omdat het Egyptisch Arabisch de best begrepen taal is, zou je vermoeden dat Arabieren die verschillende dialecten spreken, met elkaar in het Egptisch zullen communiceren. Maar nee, dat doen ze niet! Arabisch sprekenden van verschillende regio’s communiceren onderling in het Modern Standaard Arabisch. De meeste Arabieren hebben deze taal namelijk op school, door het lezen van boeken en de krant geleerd. Heel soms wordt ook het Klassiek Arabisch uit de Koran gebruikt. Dus, als een Syriër en een Marokkaan elkaar tegenkomen, maken ze zich verstaanbaar met de ‘Taal van het Hoofd’, de officiële schrijftaal. Het klinkt wat formeel, maar elkaar begrijpen doen ze heel goed.

Het Groene Boekje

Hoewel verscheidene instanties zich bezig houden met de officiële spelling van het Standaard Arabisch, schrijven steeds meer mensen in hun eigen dialect. Hier ligt geen ‘Groen Boekje’ onder dat de juiste schrijfwijze en grammatica voorschrijft. Het volstaat om woorden fonetisch te spellen. Heel handig, want daardoor kun je maar weinig fouten maken. Want hoe spel je nu Mumtaaz of Mumtéz (goed gedaan!)? Dat ligt er maar aan waar je vandaan komt!

Een paar feiten op een rijtje

arabisch spreken

2 reacties

  1. Sandy schreef:

    Op school hadden wij een meisje uit Afghanistan. Zij deed pogingen om ons haar taal te leren schrijven, maar ik vond het toch verrekte moeilijk, haha! En dan zeggen ze dat Nederlands moeilijk is…. 😛

  2. Me over ME schreef:

    @Sandy Het Arabisch schrift is inderdaad heel lastig. Denk je dat je het eindelijk onder de knie hebt, blijkt de koppeling tussen twee letters niet goed. En dan al die tekens erboven en eronder… pfff

Geef een reactie