<

De harde waarheid achter de parel

Share

Al in 2000 voor Christus hing er een zweem van romantiek rondom de parel.  ‘Vergeet de dood en zoek het leven’. Zo begint het oudste epische gedicht ter wereld (2000 AD) waarin de held Gilgamesh met stenen aan zijn voeten de diepte induikt om de bloem van onsterfelijkheid, de parel, op te duiken. Nog steeds hebben we romantische gedachten bij dit pure en bijzondere juweel van moeder Natuur. Maar de werkelijkheid achter deze glanzende steen is helemaal niet romantisch. Er schuilt een harde waarheid achter de parel.

de harde waarheid achter de parel

In de Arabische Golf liggen parelbedden langs de kust van Koeweit, Saoedi Arabië en Bahrein en bij Qatar, de Arabische Emiraten en Oman. Bedoeïenen en vissers gebruikten de parels als ruilmiddel voor voedsel of als onderpand voor de reparatie van hun boten. Toen de bijzondere steen werd ontdekt door koopmannen uit Azië en Europa werd de parel een belangrijk exportproduct. De handelde floreerde en tot halverwege de vorige eeuw  was het parelduiken de grootste bron van inkomsten voor diverse landen rondom de Arabische Golf.

Parels van geluk en verdriet

De parelvissers en hun familie hadden een zwaar bestaan. In de periode april tot september verbleven de duikers in primitieve zeilboten, dohws, op zee. Hun vrouwen en kinderen bleven alleen achter op het land. Ze moesten met heel weinig middelen de zomer doorkomen en leefden tussen hoop en vrees. Als het hoofd van het gezin aan het einde van het seizoen niet terug zou komen, zou hun toekomst van onzekerheid aan elkaar hangen. En die angst was niet ongegerond.

Parelduiken was gevaarlijk werk en het leven op de parelboot was onbeschrijflijk zwaar. Veel parelduikers werden tijdens de eerste weken zeeziek of kregen symptomen van duikersziekte. Ze stonden bloot aan uitdroging, verbranding en onderkoeling. Een aantal duikers verdronk of werd door haaien gedood.
Omdat de parelvisserij meestal de enige bron van inkomsten was om de familie te onderhouden, stonden veel parelvissers onder grote druk om te presteren. Bovendien konden ze elkaar niet altijd vertrouwen. Er borrelden onuitgesproken familievetes onder de oppervlakte of er was onenigheid over niet afbetaalde schulden. De angst om na een duik niet in de boot getrokken te worden, was daardoor altijd aanwezig.

harde waarheid achter de parel

 

Parelduiken tot grote diepten

Op een dhow zaten ongeveer 35 duikers, ghai ghawas, aangevoerd door de kapitein, nokhata, en een naham die rituele gebeden zong. De duikers hadden een neusklem, fitaam, gemaakt van been of hout en in olie gedrenkte katoen om in hun oren te stoppen. Ze beschermden zich tegen het scherpe koraal of gevaarlijke bodemdieren met leren kapjes om hun vingers. Daarnaast droegen ze een mes en een mand voor het afsteken en bewaren van de oesters. Duikers die het zich konden permitteren droegen een katoenen hes om zich te beschermen tegen de netels van kwallen of smeerden zich in met olie tegen de kou.

Jongetjes vanaf 9 jaar maakten de oesterschelpen open om de parels eruit te halen en gingen vanaf 12 jaar als parelduikers mee de diepte in. Ze maakten zo’n 30 tot 50 duiken per dag van 6 tot 20 meter. 5 keer duiken, 1 keer rust, waarbij een duik ongeveer 60 seconden tot twee minuten duurde. Alleen de meest ervaren mannen doken nog dieper. Sommigen accepteerden levensbedreigende risico’s en doken tot 27 meter op één ademteug. Soms onder peer pressure of gedreven door de druk van hun armoedige bestaan.

Delen van de buit

De kapitein verzamelde de vangst in een rode lap. Het waren meestal Akoya parels (mohar), linga en de crème witte sudaifi of zinni die wel 2cm groot kunnen worden. Hij verkocht de parels aan koopmannen en betaalde de duikers hun deel in geld. Er bleef echter maar weinig voor ze over, waardoor de meeste parelvissers nooit de kans kregen om aan de armoede te ontsnappen.

parels van geluk en verdriet de harde waarheid achter de parelIn alle kleuren en maten

Net als diamanten worden parels beoordeeld op hun glans, kleur, vorm en grootte. Parels worden gevormd wanneer een oester een zandkorrel niet meer uit zijn schelp gespoeld kan krijgen. De oester kapselt de korrel dan in met parelmoer. De plaats van de korrel in de schelp, de habitat van de oester en de duur van inkapseling zijn factoren die invloed hebben op de kwaliteit en kleur van de parel.

Een van de mooiste en grootste parels van de Arabische Golf staat bekend onder de naam danah (zie ook het artikel van Max Verstappen). De meest zeldzame parel is de jiwan (schoonheid) uit Bahrein. Deze parel ontstaat in een oesterbed dat overspoeld wordt met zoet en zout water. De shireen heeft in tegenstelling tot de sihteet, een prachtige glans. De gholwah is rond, terwijl de badlah juist onregelmatig van vorm is. De minst mooie parel is, de naam zegt het al, kakka.

Bijzondere feiten

  • Een van de oudst bewaarde neusklemmen stamt uit de 17e eeuw en is gemaakt uit de hoorn van een gazelle.
  • De beste manier om een parel te stelen is door hem door te slikken.
  • Parelduikers hadden buddy’s die ze na het duiken in de boot trokken. Dit waren collega duikers op wie ze konden vertrouwen dat ze hun hand niet los zouden laten, bijvoorbeeld vanwege ruzie of een niet afbetaalde schuld.
  • De beste parels zijn zo groot als een erwt.
  • De minst populaire kleur van een parel is groen.
  • Parels zijn het symbool van geluk en schoonheid.
  • Sommige mensen geloven dat als ze vermalen parel eten ze langer blijven leven.
  • Parels worden gewogen en gemeten in Hindi en verhandeld in Indische roepies
  • Aan het eind van de vorige eeuw is een oester gevonden met 5 grote en bijzondere parels. Deze is aan Sheikh Zayed van de Arabische Emiraten kado gedaan.

Meer informatie

In de Verenigde Arabische Emiraten kun je in het Dubai Museum en het Saeed Al Maktoum House in Dubai de uitrusting van parelvissers bekijken en bijzondere parels bewonderen. Je kunt ook het Ghantoot Reserve bij Jebel Ali bezoeken. Het is een hartstikke leuke plek aan zee met een stukje wetland. Er worden schildpadden opgevangen en uitgezet en aan de hand van educatieve modellen leer je bijvoorbeeld meer over de mangroven. Als je de kans hebt, knoop dan een gesprek aan met Major Ali, voorzitter van de Emirates Marine Environmental Group. Hij komt uit een parelvissersfamilie en kan er heel boeiend over vertellen.

In diverse landen rondom de Arabische Golf worden parelduiktrips georganiseerd. Je kunt een tocht maken op een luxe dhow boot of een onvergetelijke ervaring opdoen als traditioneel parelduiker. Neem gerust contact op als je meer informatie wilt!

Ben je op zoek naar de meest bijzondere parel, dan moet je naar Bahrein. Het parelduiken is er lange tijd verboden geweest, maar met een speciale vergunning kan je de duik toch maken. Op deze website vind je de locaties en organisaties die je meenemen voor een duik naar de mooiste bloem van onsterfelijkheid.

 

 

6 reacties

  1. Heleen schreef:

    Interessant artikel! Ik ben benieuwd, word er nog steeds naar parels gedoken onder dezelfde omstandigheden als je in je artikel beschrijft? Hoe is de situatie nu in deze gebieden?

  2. Me over ME schreef:

    @Heleen De parelvisserij is inmiddels in een modern jasje gestoken. De parels worden gekweekt, meestal in oesters die aan touwen hangen, zoals ook gebeurt met de mosselkweek in Zeeland. In deze oesters wordt een korreltje parelmoer of een steentje gelegd. De oester vormt hier dan een parel omheen.
    Er is slechts een handjevol hobbyïsten dat naar oesters zoekt op de natuurlijke parelbanken. Door de waterkwaliteit, het baggeren in zee etc. is het aantal oesters flink afgenomen. De traditionele parelvisserij wordt eigenlijk alleen nog maar voor toeristen gedaan.

  3. Jenny - ikreis.net schreef:

    Ik heb eens een documentaire gezien over parelduiken in (geloof ik) de Filipijnen. Wat een zwaar werk is dat!

    Ik kwam er pas tijdens mijn bezoek aan Qatar achter, dat er ook parels in het Midden-Oosten liggen. Of lagen.

  4. Wauw zo mooi en toch zo gevaarlijk! Sta je eigenlijk niet bij stil als je koopt.

  5. Me over ME schreef:

    @roadtrippersofthesun Gelukkig kun je de moderne parel veilig om je nek hangen. Ze worden tegenwoordig kunstmatig gekweekt, waardoor de duikers geen risico’s meer lopen.

  6. Me over ME schreef:

    @Jenny Ze liggen er nog! Alleen niet meer zo veel als vroeger. Als je nog een keer teruggaat is het heel leuk om zo’n trip te boeken. Dan kun je het zelf proberen. Ik vond het echt heel zwaar.

Geef een reactie