<

Een Nederlandse jongensnaam? Een scheldwoord in het Arabisch!

Share

De trots van het Midden-Oosten

by MeoverME, by meoverme.com

Kinderen zijn de trots van het Midden-Oosten. Vaders paraderen met hun baby’s hoog op de arm door winkels en shopping malls terwijl omstanders een prijzend Mashallah fluisteren richting de jonggeborene. Een zegen van God, goed gedaan! Het kindermeisje volgt op enige afstand met een volgepakte kinderwagen, een pak luiers en een fles melk.

Ook mijn kinderen trokken met hun blonde krullen regelmatig de aandacht. Op straat of op het strand maakten gastarbeiders zonder schaamte foto’s als waren mijn kleintjes een toeristische curiositeit. Arabische mannen en vrouwen tilden ze op om te knuffelen of knepen ze met twee vingers hard, maar liefkozend, in hun wangen.
Inmiddels zijn mijn kinderen die rode pijnlijke wangen wel beu. Als ze nu hartstochtelijk bestormd worden door een vrouw in het zwart houden ze hun armen voor hun gezicht, draaien ze zich om of duiken ze achter me. Alleen mijn allerkleinste blijft nog staan. Hij geniet zichtbaar van alle belangstelling.

Raar kind?

nederlandse jongensnaam? een scheldwoord in het arabischOok de jongste telg van vrienden is dol op de aandacht van Arabieren. En tot voor kort waren de Arabieren ook dol op hem. Maar hun houding veranderde toen de kleine man begon te praten. De Arabieren liepen weliswaar nog altijd met evenveel enthousiasme op hem af, maar zodra het ventje antwoord gaf op de vraag naar zijn naam vertrok hun gezicht en liepen ze weg. Onze vrienden begrepen er niets van. Was er iets raars aan dit kind? Was het zijn houding, zijn uitspraak? Was hij brutaal? Nee, overtuigde ik ze, er was helemaal niets mis met hun kind. Hun kind was gewoon als alle anderen. Er moest iets anders zijn, maar wat?

Schelden

Toen ik het verhaal aan mijn Arabische vriend voorlegde en de naam van het kind noemde, wendde hij beschaamd zijn ogen van mij af. Vragend herhaalde hij de naam, stotterend en met een verbasterde uitspraak. Vol verbazing keek ik hem aan: “Die klanken kunnen jullie in het Arabisch toch goed uitspreken?” Hij knikte bevestigend. Maar vervolgens maakte hij met veel woorden en gebaren duidelijk dat hij de betekenis van de naam ongepast vond. Bovendien wilde hij niet wilde schelden. “Schelden?” lachte ik, zichtbaar geïrriteerd door zijn omslachtige reactie. “Je hoeft toch niet te schelden? Geef gewoon antwoord op mijn vraag.”
Mijn Hollandse directheid beëindigde de ongemakkelijke situatie waarin we terecht gekomen waren. Met een schamper lachje op zijn gezicht spelde hij de betekenis van de naam: K-O-N-T

 


Om redenen van privacy is de naam van het kind hier niet genoemd.