<

Sabkha, het winterse landschap van de woestijn.

Share

Het vriest in de woestijn

Wat had ik het koud vannacht! Zelfs met een buitentemperatuur van 20 graden, twee dekens over mijn bed en een pyjama aan lag ik nog te bibberen. Het lijkt wel of het vriest in de woestijn. Voorzichtig zet ik mijn voeten op de marmeren tegelvloer. Een rilling trekt door mijn lijf. De vloer voelt als ijs zo glad en koud.

Slaapdronken open ik de gordijnen. Een stralende zon in een strakblauwe lucht schijnt mij toe als mijn blik afdwaalt over de vlakte achter mijn huis. Mijn hart jubelt bij het zien van een prachtig witte korst, die als een dun laagje ijs over de aarde ligt. Heel even geniet ik van een van de mooiste wonderen van de natuur, het winterse landschap in de woestijn. Maar dan word ik wakker. Op de zanderige woestijngrond ligt helemaal geen ijs.  Het zijn zoutkristallen die lijken op rijp na een koude winternacht.

sabkha, Moeder van vergif is mooi maar verraderlijk

Sabkha’s

De rijp op het land is een vorm van Sabkha, het Arabische woord voor zoutvlakte of zoute woestijnkorst. Deze zoutdragende formaties met korsten van soms wel een meter dik worden in gebieden met hoge zoutconcentraties gevormd. De samenstelling en kleur van een sabkha is heterogeen en afhankelijk van de hoeveelheid en het type zout dat in de bodem aanwezig is.
De accumulatie van zout ontstaat wanneer het grondwater dicht bij het landoppervlakte ligt. Aan de kust gebeurt dit door het getij van de zee en de druk die het zeewater op het land uitoefent. Inlandse sabkha’s ontstaan na hevige regenval of overstromingen. Of na een periode van hoge luchtvochtigheid, zoals bij mij in de omgeving.

Door het hoge zoutgehalte zijn de meeste Sabkha’s niet meer dan een uitgestrekte onbegroeide witte vlakte. Alleen op nabkhas, zogenaamde miniduinen, vind je groeiende en bloeiende planten. Maar juist het beeld van een groot kaal wit veld waarin zoutkristallen glinsteren maakt een sabkha zo mooi.

Het winterse landschap van Umm al Samim

De mooiste sabkha ligt in Oman in Umm al Samim of Umm as Samim (Arabic: أم السّميم‎), aan de oostzijde van de Rub Al Khali woestijn bij de grens met Saudi Arabië.  In dit gebied komt het water van omliggende wadi’s en bergen samen en vormt het een uitgestrekt zoutplatform. Het gebied lijkt op een prachtig winters landschap met een gigantisch ijsmeer. Het glinsterende veld is zo uitnodigend dat je bijna je schaatsen zou onderbinden.

 

sabkha moeder van vergif is mooi maar verraderlijk

 

Maar ben voorzichtig! Alleen op bepaalde plaatsen is het mogelijk om over of langs Umm al Samim te rijden. En zelfs dan moet je oppassen. Sabkha’s zien er niet alleen uit als grote ijsvlaktes, ze zijn net zo gevaarlijk.  De zoutlaag, die op enige afstand boven de grond ligt, breekt gemakkelijk en voordat je het in de gaten hebt zit je vast in de drassige ondergrond. De vlakte wordt door de lokale bevolking niet voor niets “Moeder van vergif” of “Zorgelijke Moeder” genoemd.

UTS coördinaten Umm al Samim: 40Q 386162.00560201 2392645.620811

Sabkha in Oman en Verenigde Arabische Emiraten

In de Verenigde Arabische Emiraten vormen  sabkha’s zich vooral langs de Arabische Golf (Perzische Golf). Deze zoutvlakten zijn gemakkelijk bereikbaar voor elke toerist. Voorbeelden van begroeide sabkha’s zijn te vinden in de prachtige Wetlands van Al Wathba. Ook langs de kust van Oman liggen veel sabkha’s. Op de weg naar Masirah Island rijd je kilometers langs kale witte vlakten waar zout ingewonnen wordt.

 

 

Geef een reactie