<

De Vlaggenparade op een internationale school

Share

vlaggen paradeNet als de meeste expat-kinderen zitten mijn kinderen op een internationale school, waar verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd zijn. Op onze school zijn dat er ruim 80, verdeeld over ongeveer 2000 scholieren. Eigenlijk zie je pas echt hoeveel dat is tijdens International Day, wanneer alle landsvlaggen in de vlaggenparade voorbij komen. Een bonte verzameling van vlaggen met twee of meer kleuren, met sterren of manen, met een cirkel of een kruis. De beste leerlingen wapperen hun vlag vol trots in de lucht, aangemoedigd door landgenoten. Het publiek staat luid klappend om ze heen.

Cultuurverschillen

International Day zorgt voor verbroedering tussen de diverse groepen scholieren uit culturen waar verschillende opvattingen en ideeen over onderwijs, huiswerk en leren bestaan. Zo zitten Koreaanse en Chinese kinderen vanaf peuterleeftijd al te zwoegen op huiswerk voor 10-jarigen, blinken ze uit in wiskunde en kunnen ze bijna virtuoos pianospelen. Hun tijgermoeders hollen hijgend achter ze aan. Arabische leerlingen hebben vaak een nanny of tutor die hun helpt met het huiswerk. In sommige gevallen nemen die zelfs alle schoolwerk over, waardoor huiswerkopdrachten als professionele projecten worden ingeleverd. En ondertussen zitten de meeste Scandinavische kinderen nog heerlijk met vriendjes in de zandbak te spelen. Zij hoeven in hun eigen land pas vanaf 7 jaar de schoolbanken in.

Lastige kinderen

Op school staan de Aziatische kinderen bekend als brave oplettende leerlingen zijn. Terwijl de meeste Europese kindertjes, vooral de jongens, als verschrikkelijk drukke en lastige kinderen worden ervaren. Als ik de leraren moet geloven springen Europese kinderen alleen maar in het rond, zijn ze niet geconcentreerd en gedragen ze zich als onvolwassen en ongehoorzame kleuters. En mijn jongens dus ook.

Ik word door de juffen gewaarschuwd dat als mijn kinderen zo doorgaan, ze op termijn een enorme achterstand zullen oplopen. Ze letten niet op, blijven slechts een half uur stil zitten op de mat, en kunnen niet fatsoenlijk lezen en schrijven. Bovendien is mijn jongste volgens zijn Britse lerares, opgegroeid in Zambia, dyslectisch.

Mijn jongens zijn vijf en zes jaar.

Police Acadamy

vlaggen roodDoor de strenge regels en opgelegde discipline wordt de school door veel Westerse ouders gekscherend “de Police Academy” genoemd. Het hoofd van de lagere school heeft als bijnaam “de Parkeerwachter” of (in Arabisch) “Mawaqif”, omdat hij kinderen om het minste en geringste straf geeft. Onder enkelen staat hij zelfs bekend als “Stump your Son”. Dit is eigenlijk een verbastering van zijn achternaam, maar geeft precies weer wat deze man doet: “to walk over heavily” (er flink overheen walsen).

Leerlingen krijgen een waarschuwingsbrief mee naar huis, omdat ze op het schoolplein “Jij bent mijn vriend niet meer”, hebben geroepen. Ze krijgen een kruisje achter hun naam omdat ze op hun stoel zitten te wippen, of omdat ze zich niet snel genoeg in de rij hebben opgesteld. En als ze meer dan eens “afwijzend” gedrag hebben vertoond  krijgen ze een rode vlag achter hun naam.  Wat dat precies betekent blijft onduidelijk, want wij ouders mogen er officieel niet van afweten. Maar de school treft dan maatregelen, nu en in de jaren daarna. Want die rode vlag gaat gewoon met je mee.

Rode vlaggenparade

Maar zulke onredelijkheid gaat natuurlijk als een lopend vuurtje over school. En dan blijkt dat niet alleen mijn kinderen slachtoffer zijn van dit strafsysteem. Nee, hele groepen lagere schoolkinderen slepen zo’n rood vlaggetje achter zich aan.

Wat zou het toch mooi zijn als deze kinderen vol trots hun vlag in de lucht kunnen laten wapperen, in een prachtige rode vlaggenparade!

 

Geef een reactie