<

Wel of geen hand? Ik voel me zo ontzettend ongemakkelijk!

Share

Ik voel me zo ontzettend ongemakkelijk!Na een flinke workout in de woestijn loop ik richting de kamelenwei waar ik mijn auto heb geparkeerd. De duinen waren deze keer niet zo aardig en ik zit van top tot teen onder het zand.  Als ik op een gammel krukje mezelf probeer schoon te kloppen, zie ik een man in parelwitte dishdash op me af komen lopen. Zijn gezicht doet me aan iemand denken.

Als de man uiteindelijk voor me staat, besef ik dat ik oog in oog sta met de eigenaar van het landgoed. Een sjeik uit de regio die zo af en toe even bij zijn kamelen komt kijken. Ik had hem nog nooit ontmoet, maar dat gaat nu gebeuren. Van schrik kijk ik naar mijn vingers die door een combinatie van zweet en zand niet meer als zodanig herkenbaar zijn.  Ik probeer ze nog aan mijn broek af te vegen, maar het plakkerige zand trekt alleen nog maar meer zand aan.

Ik voel me zo ontzettend ongemakkelijk

In mijn beste Arabisch mompel ik wat excuses en leg dan mijn rechterhand als alternatieve groet op mijn hart. Het voelt niet erg respectvol en zelfs een beetje onnatuurlijk. Over het algemeen wordt dit gebaar door vrouwen gemaakt. Maar, schiet er door mijn hoofd,  alles beter dan een vieze handdruk of helemaal niet groeten. Toch word ik overvallen door twijfel. Had ik niet tóch mijn hand moeten geven? Of was het beter van niet? Mijn hersenen springen van de ene op de andere gedachte.
Ik voel me zo ontzettend ongemakkelijk…

De sjeik ziet mijn twijfel en breekt gelukkig het ijs. Terwijl hij mijn hand schudt, zegt hij vriendelijk: “Maak je geen zorgen om dat beetje zand”, en knikt dan met een schuine blik richting de gele aarde. “Weet je waar wij geboren zijn?”

 


In de Arabische wereld wordt veel gebruik gemaakt van non-verbale communicatie. Wat hier gebruikelijk is, is in Nederland onbegrepen. En andersom. In het verhaal Shweya Shweya over Arabische gebaren kun je daar meer over lezen.

 

 

Geef een reactie