<

Help! De electriciteit wordt afgesloten…

Share

Verhit

Bij binnenkomst hangen er twee grote vellen papier aan de voordeur. Aan de linkerzijde hangt een vel met een tekst in het Engels, de andere tekst is in het Arabisch. Zoals alle officiële documenten hier, zijn beide papieren voorzien van indrukwekkende stempels. Op één ervan zit zelfs een zegel die schittert in het felle zonlicht. Samengevat komt het erop neer dat de eindafrekening van de airconditioning (AC) van de vorige bewoners niet is ontvangen.

De electriciteit wordt afgesloten

Op de bovenzijde van een van de papieren staat een handgeschreven tekst. Elke letter is prachtig sierlijk vormgegeven -vermoedelijk door een Indiër-, maar de boodschap zelf is recht door zee: ‘De electriciteit wordt afgesloten indien de betaling niet binnen 14 dagen wordt voldaan’.
Met temperaturen die inmiddels tegen de 45 graden Celsius lopen geen prettig vooruitzicht.

Geen thuis

Het bemiddelingsbureau via welke ik het huis heb kunnen huren geeft geen thuis. Ik wordt doorverwezen naar de eigenaar, een grote invloedrijke Sjeik. Maar hoe kan ik hem in vredesnaam bereiken? Zijn telefoonnummer is niet zomaar op te vragen via de informatielijn. Ik zou wel contact kunnen opnemen met de Diwan, zijn administratiekantoor. Maar het zal zeker een maand duren voordat het verzoek in behandeling wordt genomen. En zoveel tijd heb ik niet. Het zweet breekt me nu al uit.

Yes, Maa’aam!

Om een oplossing te vinden bel ik het AC bedrijf. Na een uitgebreid keuzemenu, het driemaal intoetsen van mijn klantnummer en een half uur luisteren naar een zich repeterend computermuziekje, wordt mijn telefoon beantwoord. “Yes, maa’aam!”, piept een Filipijnse door de lijn. Als ik, inmiddels enigszins verhit door het lange wachten, mijn verhaal aan haar voorleg, antwoordt ze met dezelfde piepstem als daarvoor. “Sorry, maa’aam. Ik heb hierover geen informatie in mijn systeem.” Ik dwing mezelf om rustig te blijven en vraag naar de manager. Opnieuw hoor ik, “Sorry, maa’aam”.
De manager is er niet. Hij zit in een vergadering, of thuis. Eigenlijk mag ze me niet aan hem doorverbinden. Verslagen leg ik de telefoon neer.

Een oplossing

help! De electriciteit wordt afgeslotenIn de avond laat ik een Arabische vriend bellen. Hoewel ik echt wel mijn eigen boontjes kan doppen en ook niets te beroerd ben het probleem zelf op te lossen is het nu eenmaal een feit dat je als Arabisch-sprekende wat meer druk kan uitoefenen. Het lukt hem wel om de manager te spreken. Maar ook die zegt geen inzicht in het betaaloverzicht te hebben. Meedenken over een oplossing is teveel gevraagd. In plaats daarvan houdt hij een paar minuten stil. Op de achtergrond horen we enkel het geritsel van papieren en het krassen van een stoel over de grond.
Even denken we hoopvol dat hij toch nog naar mogelijkheden zoekt om ons te helpen. Maar dan klinkt er een dof gelach door de hoorn. De man is in gesprek met iemand anders, en duidelijk niet over ons probleem.

Ghalas! Klaar!

Geagiteerd door de onverschilligheid van de manager schreeuwt mijn vriend door de lijn: “Ghalas! Klaar! De huurders betalen het openstaande bedrag wel zélf!” “Alles beter dan in deze hitte afgesloten te worden van de AC”, roep ik erachteraan. Maar nee, dat is niet mogelijk. De eigenaar moet betalen. En als hij dat niet op tijd doet, zitten wij in een broeikas.
Kokend van opwinding ploffen we op de bank neer, nog even genietend van de frisse bries van de AC.

Deze ruimte kun je gebruiken om een reactie achter te laten. Alvast bedankt!