<

Paardenrace in de woestijn

Share

Met een grote picknick mand, familie uit Nederland en de hond reden we door de woestijn op zoek naar een mooi plekje tussen de gouden zandduinen. In de verte zag ik paarden galopperen en mannetjes over een pad heen rennen. Auto’s reden als een groep wolven op jacht naar een prooi achter de paarden aan. “Dit moet ik zien!”, dacht ik, terwijl ik het gaspedaal indrukte om mijn wagen de eerste de beste duin op te rijden. Vanaf daar zouden we een mooi uitzicht hebben over de paardenrace in de woestijn.

Jella, jella! Go!

Maar nog voor ik het in de gaten had werd ik omsloten door grote woestijnwagens. Uit de ramen en het dak hingen mannen, hun guthra’s wapperend in de wind. Sommige mannen stonden zelfs op de bumper.  Ze zwaaiden hevig met hun armen, hielden camera’s of mobieltjes in hun hand. Als een moderne rap-band overschreeuwden ze het luide getoeter van de claxons. “Jella, jella, go!” Ik kon geen kant meer op. Met mijn volbeladen auto en banden die nog niet leeg gelaten waren, ploegde ik zo goed als ik kon door het mulle zand. De picknickmand stuiterde door de achterbak en de hond sprong van schrik bij oma op schoot.

Paardenrace

De paarden galoppeerden in constant tempo over de racebaan. Sommige ruiters zaten kalm onderuitgezakt in het zadel met hun tenen in de richting van de wijd opengesperde neus van hun paard. Andere ruiters stonden in de beugels of in de verlichte zit. “Hoe houden ze het vol”, vroeg ik me af. Zoveel kilometers. Ik had al zadelpijn…van mijn autostoel.

De mannen in de volgauto’s gooiden flesjes water naar de ruiters. Verzorgers aan de zijlijn reikten natte sponzen aan. Grote containers koud water werden vanuit pick-upwagens over de dampende paarden gegooid. Onderwijl galoppeerden de paarden rustig en onbelemmerd door, als paarden in draaimolens van de kermis.

Grooms

Achter de ingang van de controlepost zaten grooms met emmers en sponzen de binnenkomende paarden op te wachten. Hele hordes schoten overeind wanneer hun verzorgpaard door de poort aan kwam draven. De dieren gaven zich gewillig over. Ze kennen het ritueel. (zie video vanaf 4:32s).
Het zadel, beenbandages en ander tuigage werden in slechts ettelijke seconden verwijderd. Tientallen liters koud water en ijs werden over de rug en hals heen gegooid. De stoom blies er vanaf. Ondertussen werden de benen ingepakt in speciale koelende bandages of in een emmer ijswater gezet. Sommige grooms gaven het paard een volledige body-massage, terwijl anderen het hoofd wasten of  staart en manen weer in model borstelden.

Alles om het paard zo fit mogelijk langs de strenge inspectie van de dierenarts te krijgen. Een spannend moment, want alleen als de conditie van het paard goed genoeg is mogen ruiter en paard de volgende kilometers van de race afleggen.

Finish

Er wordt gejuicht, getoeterd en geklapt als de eerste paarden over de finishlijn van de laatste ronde draven. Nu spant het erom. Want welk paard heeft als eerste en in goede conditie de finish gehaald? De ruiters en hun helpers kijken gespannen toe als hun paard voor de laatste keer door de ‘vet-gate’ gaat. Ze staan arm aan arm of zenuwachtig om elkaar heen te draaien. Is zijn hartslag goed, loopt hij nog goed?

Dan verschijnt de positieve uitslag van de winnende combinatie op een groot digitaal scherm. Uit alle hoeken rennen mensen op een vermoeid ogende man in rijkleding af. De scherpe lijnen van stress en inspanning in zijn gezicht worden vervangen door een stralende brede lach.  Hij is de winnaar van deze uitdagende en prestigieuze race! En dat niet alleen. Hij is vanaf nu ook de eigenaar van de prachtig paars-gekleurde Bentley, die de hele dag tussen de paarden heeft staan schitteren .

Als ik naar huis rijd volg ik de renbaan die vol ligt met weggeworpen flesjes water en paardenkeutels. Gegegrepen door de indrukken van de dag klop ik zachtjes op het stuur van mijn auto, mijn trouwe racer met 190 Paardekracht!

 

  • De race die hierboven beschreven staat betreft een endurance race. Meer specifieke informatie over de endurance races kun je hier lezen.
  • De video is van Marijke V (2011), een jonge endurance rijder uit Nederland. Ik ontmoette haar toen ze haar eerste 160 kilometer uitreed in de President’s Cup 2013 in Al Wathba, Abu Dhabi.

Deze ruimte kun je gebruiken om een reactie achter te laten. Alvast bedankt!