<

Vasten voor de olie was onbeschrijflijk zwaar

Share

In de heilige vastenmaand zijn de straten leeg en worden gevangenen vrijgelaten. Er knallen kanonschoten over het land  en werkers krijgen op straat of in speciale Ramadan-tenten een maaltijd aangeboden. Nog een paar dagen en dan is het weer voorbij. Jammer vinden mijn vrienden, want ze genieten van de lange nachten en het uitgebreid dineren met hun familie. Bovendien zien ze als een berg op tegen de dagen na deze vastenmaand. Want net als bij ons na de feestdagen in December zijn ze een paar kilootjes gegroeid. Of misschien wel meer.

Vasten voor de olie

‘Vroeger was dat wel anders’, vertelt Abu Khaled, de grootvader van onze vrienden die ons voor iftar, de maaltijd na zonsondergang, hebben uitgenodigd. De bedoeïenenman van midden 70 vertelt hoe hij als klein jongetje mee de bergen in mocht om naar de maan te kijken. Zijn donkere ogen glimmen als hij het galmende geluid van geweerschoten tussen de bergtoppen als aankondiging van Ramadan nadoet.

bedoeienentent - vasten voor de olie Voor de olie was het leven simpel en waren de nachten van Ramadan gevuld met sociale bezigheden en tradities. Na zonsondergang werd het vasten gebroken met dadels en laban, een soort karnemelk uit lederen zakken. De bedoeïenen speelden spelletjes in het zand en vertelden elkaar verhalen onder de sterrenhemel. Er waren verhalenvertellers bij die prachtige mythe en legenden konden vertellen. En parelvissers die de aanwezigen hun spannende gebeurtenissen op zee lieten herbeleven. Ze baden het nachtgebed en speciale Ramadan gebeden en voerden gesprekken over het geloof. Tot het moment dat de zon weer opkwam en de drummers de mensen optrommelden voor suhour, het ontbijt.

Maar, zo zegt Abu Khaled, ons leven was toen zwaar en arm. Sommige mensen hadden maar één setje kleding en zelfs geen cent om brood te kopen. Ook waren er nog geen supermarkten die voor een constante aanvoer van voedingsmiddelen zorgden. Daarom kochten degene die het konden betalen hun boodschappen stukje bij beetje in tijdens de weken voor Ramadan bij traditionele souqs. Dat waren vooral langhoudbare producten zoals granen om traditionele broden van te bakken. Want koelkasten hadden we toen nog helemaal niet.

Koken op open vuur

De vrouwen kwamen samen in de grootste tent van het dorp om de maaltijden voor te bereiden. Ze deelden alle ingrediënten met elkaar die ze kookten op grote open vuren onder de brandende zon. Als Ramadan in het midden van de zomer viel, werd er ook vaak ’s nachts gekookt.

ramadan kareem - vasten voor de olie

‘Maar veel hoefden we niet te koken’, lacht Umm Saeed, de tweede vrouw van Abu Khaled, ons toe vanachter haar traditionele boerka. Het ontbijt was meestal niet meer dan een gerecht met rijst. En voor iftar hadden we vaak alleen maar raghag brood met een beetje curry. Soms als we geluk hadden kregen we linzensoep.
Dat is nu wel anders, zegt ze wijzend op de tafel vol heerlijke en bijzondere gerechten die ze samen met haar dochters en kleinkinderen heeft opgediend. Naast de traditionele iftar gerechten staan er schalen met lam en vis en honingzoete deserts en gebakjes. Er staat meer dan genoeg voor een weeshuis.

Sportschool

Als we na lang tafelen afscheid van elkaar nemen drukt de dochter van Umm Saeed een grote tas met eten in mijn handen. Met een scheef oog kijk ik naar mijn vriend die met zijn hoofd een knikkend gebaar naar mijn buik maakt en dan zijn handen als een powerlifter in de lucht steekt. Als ik dit allemaal opeet kan ik na Ramadan met hem mee de sportschool in.

 

 

Deze ruimte kun je gebruiken om een reactie achter te laten. Alvast bedankt!